środowisko wewnętrzne
Czym są chore budynki
Syndrom chorego budynku – SBS

Skrót SBS pochodzi od angielskiej nazwy sick building syndrome. Koncepcja SBS została pierwotnie opracowana przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) w 1983 roku. W definicji przedstawionej przez WHO SBS został zdefiniowany jako „zespół niespecyficznych objawów, w tym podrażnienie oczu, nosa i gardła, zmęczenie psychiczne, bóle głowy, nudności, zawroty głowy i podrażnienie skóry, które wydają się być związane z pracą w określonych miejscach pracy, ale także w szkołach i domach”.

30%

Przyczyny są różne, nie każdy chory budynek ma je wszystkie i nie każdy budynek jest chory. Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) aż 30% nowych i przebudowywanych budynków na całym świecie uznano za potencjalnych nosicieli syndromu chorego budynku. Przeważnie chodzi o zamknięte budynki biurowe. Zamknięte w sensie braku wystarczającego dopływu świeżego powietrza.

Objawy, które odczuwają poszczególne osoby, mogą być różne. Najczęściej jednak występują następujące problemy zdrowotne:

Są to wprawdzie ogólne objawy, które mogą mieć także inną przyczynę. Jeśli jednak symptomy te znikają po opuszczeniu danego budynku, może za nimi rzeczywiście stać syndrom chorego budynku. W takim przypadku należy podjąć działania w celu usunięcia albo przynajmniej ograniczenia tych problemów.

Chociaż zła jakość środowiska wewnętrznego jest często łączona z wywoływaniem SBS, bardzo trudno jest ustalić i uzasadnić, co dokładnie jest głównym źródłem odpowiedzialnym za występowanie konkretnego symptomu. Najnowsze przeglądy zwracają jednak uwagę, że do głównych czynników przyczyniających się należą:

CZYNNIKFAKTOR / OPISOBJAWY
FizycznyTemperatura – Odchylenie od progu komfortu cieplnego (gorąco albo zimno). Temperatura 21 °C zalecana jest dla lepszej wydajności i zdrowia.Rozproszenie uwagi, obniżenie produktywności.
Wilgotność powietrza – Temperatura powyżej 32 °C i wilgotność względna powyżej 60 %.Rozwój pleśni i grzybów, skurcze mięśni, omdlenia, udar cieplny, obniżenie kondycji zdrowotnej.
Wentylacja – Niewłaściwa wentylacja, mniej niż 8 l/s na osobę.Obniżenie produktywności, podrażnienie nosa i gardła, bóle głowy, zmęczenie, astma, nieżyt nosa i podatność na przeziębienie i grypę.
Oświetlenie – Zła jakość światła, niewłaściwy poziom oświetlenia. 1000 lx proponuje się dla lepszej wydajności i zdrowia.Zaburzenie rytmu snu, obniżenie produktywności, zwiększone ryzyko wystąpienia niebezpiecznych zdarzeń.
Hałas – Hałas niskoczęstotliwościowy (20–100 Hz), ekspozycja na hałas w nocy.Rozproszenie uwagi, wpływ na wydajność, zaburzenia zachowania i skutki sercowo-naczyniowe, problemy ze słuchem, bóle głowy, podwyższenie ciśnienia krwi.
Jakość powietrza – Zła jakość powietrza wewnętrznego, CO₂, SO₂, O₃, PM₁₀.Choroby układu oddechowego, obniżenie produktywności, zmęczenie, gorsze podejmowanie decyzji.
Promieniowanie elektromagnetyczne – Długotrwałe narażenie na emisje materiałów budowlanych.Choroby układu oddechowego i rak płuc.
BiologicznyPleśnie, grzyby i roztocza, 6-pentylo-2-piron.Choroby układu oddechowego i alergiczne, problemy śluzówkowe i skórne, podrażnienie nosa.
ChemikaliaMateriały budowlane, mikrobiologiczne lotne związki organiczne, formaldehyd, plastyfikator Texanol, drobny pył, stężenia C₁₄ 3-OH, C₁₈ 3-OH, CO₂.Objawy śluzówkowe, oczne, nosowe i gardłowe, nieżyt nosa oraz problemy oddechowe.
PsychospołecznyMonotonne środowisko pracy, stres zawodowy.Lęk, depresja, dyskomfort w środowisku, obciążenie pracą i obniżenie wydajności.
IndywidualnyPłeć, genetyczna skłonność do rozwoju alergii, atopia, astma/alergia u rodziców, palenie i stan psychiczny.U osób o tych cechach bardziej prawdopodobna jest podatność na różne typy SBS.
Jak uniknąć ryzyka chorego budynku?

Źródło: Sick building syndrome: are we doing enough? Autoři studie: Amirhosein Ghaffarianhoseini, Husam AlWaer, Hossein Omrany, Ali Ghaffarianhoseini, Chaham Alalouch, Derek Clements-Croome & John Tookey.

Mieszkanie bez alergenów
Czym jest alergia, choroba alergiczna?

Alergia to nieadekwatna, nadwrażliwa reakcja organizmu na bodziec z otoczenia. Wraz z rozwojem cywilizacji, przemysłu i degradacją środowiska naturalnego na całym świecie rośnie liczba chorób alergicznych. Liczba tych chorób wzrosła w ciągu ostatnich dwudziestu lat od dwóch do pięciu razy. Najpoważniejszymi diagnozami są astma oskrzelowa i atopowe zapalenie skóry; pierwsza jest najcięższą formą choroby alergicznej i niekorzystnie wpływa na układ oddechowy, druga jest chorobą skóry i później może przechodzić w astmę oskrzelową. Oprócz chorób ewidencjonowanych i leczonych istnieje także cały szereg takich, które mają swobodny i niekontrolowany przebieg i aż do starszego wieku nie są rozpoznane ani leczone. Możliwe jest wyszukiwanie takich przypadków i rozpoczynanie leczenia, jeszcze korzystniejsze może być jednak wytypowanie osób o wysokim ryzyku i próba zapobiegania chorobie.

Najczęstsze alergeny w domu

Roztocza – Mikroskopijne pajęczaki, które żyją w materacach, poduszkach, dywanach i meblach tapicerowanych. Największy problem powodują ich odchody, które dostają się do powietrza.

Alergeny zwierzęce  – Nie chodzi tylko o sierść – problemem są głównie białka ze skóry, śliny lub moczu zwierząt (np. kotów, psów, gryzoni). Cząsteczki te osadzają się na powierzchniach i pozostają w domu przez długi czas.

Pleśnie Zarodniki pleśni można łatwo wdychać – rozprzestrzeniają się z wilgotnych miejsc (łazienka, kuchnia, źle wietrzone kąty, doniczki).

Pyłki – Chociaż pyłki pochodzą z zewnątrz, dostają się do domu przez wietrzenie albo na ubraniach. Wewnątrz mogą utrzymywać się na powierzchniach lub w filtrach klimatyzacji.

Kurz – Kurz domowy jest mieszaniną różnych cząstek – z tkanin, złuszczonej skóry, sadzy, pyłków lub rozłożonych resztek owadów. Wdychanie drażni błony śluzowe, nawet jeśli nie jest się bezpośrednio alergikiem.

Chemikalia i zapachy  – Środki czyszczące, odświeżacze powietrza, świece zapachowe lub lakiery mogą zawierać substancje drażniące drogi oddechowe, zwłaszcza u osób wrażliwych lub astmatyków.

Jak radzić sobie z ryzykami mieszkania alergika
  1. Zostaw wolną przestrzeń – Rzeczy, które niepotrzebnie gromadzą się w domu, są rajem dla kurzu i roztoczy. Minimalistyczne podejście jest nie tylko stylowe, ale przede wszystkim praktyczne – mniej tekstyliów, zabawek, dekoracji i trudno dostępnych zakamarków oznacza mniej alergenów.
  2. Starannie wybieraj meble i dywany – Miękkie powierzchnie zatrzymują kurz i sierść zwierząt. Jeśli to możliwe, sięgnij po gładkie materiały – skórzane lub skóropodobne kanapy, płytki albo drewniane podłogi utrzymuje się znacznie łatwiej niż puszyste dywany.
  3. Regularnie sprzątaj i wietrz – Niezależnie od wyposażenia ważne jest utrzymywanie porządku. Odkurzaj najlepiej odkurzaczem z filtrem HEPA, wycieraj kurz wilgotną ściereczką i często wietrz, najlepiej krótko i intensywnie.
  4. Uważaj na pleśnie – Kuchnia, łazienka, ale także chłodne kąty mieszkania – wszędzie tam grozi powstanie pleśni. Ważne jest wietrzenie, niepozostawianie wilgotnych ręczników czy prania w zamkniętej przestrzeni oraz stosowanie osuszacza tam, gdzie problem jest długotrwały.
  5. Łóżko i pościel – W łóżku spędzamy dużo czasu, dlatego należy poświęcić mu szczególną uwagę. Hipoalergiczna pościel, częste pranie pościeli (najlepiej w 60°C), ochraniacze na materac i regularne wietrzenie materaca to podstawa.
  6. Ostrożnie z roślinami – Rośliny doniczkowe oczyszczają powietrze, ale niektóre mogą uwalniać pyłki lub zatrzymywać pleśnie w ziemi. Jeśli masz bardziej wrażliwe drogi oddechowe, lepiej sprawdzić, które rośliny są odpowiednie – na przykład sansewieria lub aloes.
  7. Nie używaj chemii – Odświeżacze powietrza, silnie perfumowane środki czyszczące lub świece zapachowe mogą raczej drażnić niż pomagać. Sięgnij po środki naturalne bez zbędnych dodatków.
  8. Rozważ trzymanie zwierząt domowych – choć zwierzę domowe jest motywacją dla dziecka i dorosłego, jego obecność nie musi być akceptowalna dla alergika.